Waar Gaat Turks Fruit Over?

Waar Gaat Turks Fruit Over
Inhoud – Turks Fruit vertelt in zestien niet-chronologische hoofdstukken het verhaal van de intense liefdesrelatie tussen een naamloze kunstenaar en zijn eerste en grootste liefde Olga. Je leert Olga kennen als een jonge levenslustige vrouw die zich ongeremd in de relatie met de ik-figuur stort.

Ondertussen eigent de kunstenaar zich Olga meer en meer toe, waardoor hij Olga figuurlijk verstikt. Olga heeft daarnaast een opmerkelijke angst voor zwangerschap. Die angst blijkt veroorzaakt te zijn door haar moeder, een moeder die consequent probeert de ik-figuur uit het leven van haar dochter te jagen.

Wanneer de relatie tussen Olga en de ik-figuur stuk loopt, probeert de kunstenaar haar te vergeten door zich in allerlei kortstondige liefdesavonturen te storten. Olga vertrekt vervolgens uit Nederland, trouwt meerdere malen, maar kan het geluk eigenlijk ook niet meer vinden.

Wat is de boodschap van Turks Fruit?

Begin – “Ik was aardig in de rotzooi terecht gekomen nadat ze bij me weggegaan was. Ik werkte niet meer, ik at niet meer. Ik lag de hele dag tussen mijn vuile lakens en plakte foto’s en naaktfoto’s van haar vlak bij mijn gezicht zodat ik op den duur haar dik onder de rimmel zittende oogharen dacht te zien bewegen als ik me aftrok.

  • ” Een prachtig begin van de negende roman van Wolkers;
  • In Turks Fruit worden liefde, dood en vooral seks gebonden tot een hartverscheurend verhaal, waarvan Wolkers zelf beweerd dat het sterk autobiografisch is;

Door op de eerste bladzijde het op op te dragen aan Olga Stabulas wordt die indruk ook bij de lezer gewekt.

Hoe eindigt Turks Fruit?

Boekverslag Turks Fruit Primaire gegevens Auteur: Jan Wolkers Titel: Turks Fruit Verschenen in: 1969 Uitgever: Meulenhof, Amsterdam Aantal blz. : 214 Leestijd: 4 uur Uitgelezen op: 21 februari 2001 Verwachtingen vooraf Ik had best veel verwachtingen van dit boek, omdat ik van iedereen hoor dat het een mooi boek is.

Zeker omdat dit werk ook verfilmd is, moet het wel volgens veel mensen een goed boek zijn. Ook heb ik eerst de samenvatting doorgelezen en die sprak me wel aan. Het leek me een mooi boek om te lezen en hoorde ook dat het niet zo moeilijk was om te lezen.

Eerste reactie achteraf Ik vind dit werk: 1= niet 2= een beetje 3= erg Spannend1 Meeslepend3 Ontroerend3 Grappig2 Realistisch3 Fantasierijk1 Interessant2 Origineel2 goed te begrijpen3 Dit werk heeft me aan het denken gezet. nee Ik heb wel iets aan dit werk gehad.

ja Dit werk spreekt mij wel aan, omdat je heel erg het gevoel krijgt dat je in het verhaal zit. Je sluit je helemaal af van de buitenwereld als je het leest. Een korte samenvatting van de inhoud Het boek gaat over Erik, een beeldhouwer, en over zijn relatie met zijn vrouw Olga.

Olga heeft hem verlaten en Erik beschrijft korte hoogtepunten uit zijn relatie met Olga. Pas op tweederde van het boek horen we wat er gebeurd is. De hoofdstukken daarvoor zijn steeds of voor dat moment of erna. Zo wordt er een zekere spanning opgebouwd naar het moment waarop verklaard wordt hoe ze uit elkaar zijn gegaan.

Die eerste hoofdstukken zijn eigenlijk één grote kreet ‘ik ben zo eenzaam’. Vervolgens begint het bij het begin dat hij haar al liftend leert kennen. Ze worden verliefd, maar ze krijgen een auto-ongeluk. Een paar maanden later zien ze elkaar weer en van af toen was de liefde een feit en trekt ze bij hem in.

We zien steeds hoe gelukkig hij is geweest met Olga. Het is een liefde die heel intens beleefd is. Seks speelt daarbij een belangrijke rol. Soms heb je het idee dat ze de hele dag naakt liepen en elk moment aangrepen om ‘het’ weer te doen. Uit de fragmenten na het keerpunt blijkt dat alle andere vrouwen niet dat voor hem betekenen als wat Olga voor hem was geweest.

  1. Ondanks dat het er dan flink aan toe was gegaan, vooral op seksueel gebied;
  2. Olga was voor hem alles;
  3. Allerlei kleine details worden er van haar beschreven;
  4. Ze zorgt voor inkomsten, hoe klein ze ook zijn;
  5. Ze houdt van dieren, maar niet van kinderen;

Dit blijkt ook uit twee beelden die Erik gedurende deze periode maakt. Het eerste is een moeder met kind, waarvan de wethouder zegt: “het lijkt wel of ze angst heeft voor het kind. ” Het andere beeld is een vrouw met een kat op haar arm, waarvan men opmerkt: “Het lijkt wel of het haar kind is.

  • ” In beide gevallen heeft Olga uren lang model gestaan;
  • Van het schaarse geld gingen ze regelmatig naar jazzconcerten, ten koste van vlees bij het eten;
  • Ook de vakanties waren heel sober: een tentje op Ameland, waar de liefde ook weer heel intens beleefd werd;

De angst van Olga voor zwangerschap kwam door haar moeder, die een borstamputatie had moeten ondergaan. Tegen Olga zei ze vroeger dat Olga haar borst leeggezogen had. Een andere angst van Olga was kanker. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het moment dat zij wat roods in haar ontlasting ziet.

  1. Het grote keerpunt in de relatie wordt volgens Erik geregisseerd door Olga’s moeder, waarvoor Erik altijd al beneden de stand was geweest;
  2. Na de dood van Olga’s vader is haar moeder constant aan het stoken;

Ze zegt dat andere vriendinnen van Olga het beter hebben. Uiteindelijk blijkt Olga niet ongevoelig voor de materiële tekortkoming. Een zakendiner is het breekpunt. Olga zit te flirten met een zakenrelatie, tot genoegen van haar moeder, maar tot ontzetting van Erik.

Hij wordt er misselijk van en geeft midden aan tafel over. Op de terugweg van de toilet slaat hij uit woede Olga een blauw oog. Olga neemt dit niet en trekt bij haar moeder in. Uiteindelijk volgt een scheiding.

Olga hertrouwt nog twee keer, maar wordt niet echt gelukkig. Het boek eindigt met het ontstaan van een tumor bij Olga. Haar haar valt uit en ze wordt vergeetachtig en opvliegerig, dit alles door de medicijnen. Van af dat moment bezoekt Erik haar iedere dag.

  • Hij koopt een pruik voor haar en ook Turks fruit, het laatste en het enige snoep dat ze nog kon eten;
  • Op een dag sterft ze en is het verhaal uit;
  • Tijd en ruimte Turks fruit is een niet chronologisch opgebouwd;

Het begin van het verhaal is in het heden. Het midden van het verhaal is in het verleden (ook het verleden is niet chronologisch, want er worden steeds herinneringen opgehaald) en het verhaal eindigt in het heden. De totale verhaaltijd bedraagt zo’n vier jaar, waarvan de laatste twee jaar niet veel gebeurt.

De tijd waarin het verhaal zich afspeelt is die na de Tweede Wereldoorlog in de jaren 60. De plaats waar de meeste gebeurtenissen zich afspelen is in Amsterdam, in het atelier tevens woonruimte. Daar bedrijft hij met veel meisjes, maar met name Olga, de liefde.

Daar staat Olga vaak model en maakt hij veel beelden van haar. Daar verwerkt hij ook zijn verdriet, hij beleeft er goede en slechte tijden. Ook in Alkmaar speelt het verhaal zich soms af, daar woont Olga en daar is de winkel van haar vader “Hermes”. De wijze van vertellen Het verhaal is verteld in de ik-vertelsituatie, want je ziet het verhaal gewoon door zijn ogen.

Je kan doordat je het verhaal door zijn ogen ziet, je goed inleven in het verhaal. De ik-figuur weet net zo min als de lezer hoe het afloopt. Hij beleeft mee wat er gebeurt. De ik-figuur kan je daardoor ook een belevend-ik noemen.

De verteltijd is korter dan de verhaaltijd. De schrijver vertelt het hele verhaal samenvattend. De tijd verloopt heel snel. Spanning Er is sprake van korte spanningsbogen maar soms ook wel een paar lange spanningsbogen. Deze lange spanningsbogen zijn veroorzaakt door flashbacks zodat het langer duurt voordat je antwoord krijgt op bepaalde vragen.

  • Maar dit zorgt er wel weer voor dat de lezer nieuwsgieriger wordt;
  • En in de flashbacks zit ook nog nuttige informatie, die je kunt gebruiken voor het oplossen van vragen;
  • Omdat er vrij veel spanningsbogen zijn bevat het minder heftige climaxmomenten;

Thema en motieven Het thema is liefde maar ook veel verdriet. Eric was zo verliefd en hield zoveel van Olga dat hij ook intens verdriet had toen zij hem verliet. Hij sloeg alles in het atelier aan gort en komt dagen zijn bed niet uit. Hij was verslagen. Hij heeft noot meer ‘echt’ van een vrouw gehouden.

Olga bleef voor altijd bij hem in zijn gedachte. Steeds als hij een meisje ontmoet, wat geregeld voorkwam, vergeleek hij de meisjes met Olga. Maar geen enkel meisje is wat hij wil, alles doet hem denken aan Olga.

Een motief is eenzaamheid, als Olga Erik verlaat. Ook een motief is verdriet. Deze twee motieven leiden samen weer tot het thema liefde. Personages De hoofdpersoon van het verhaal en tevens de ‘ik’-figuur is Erik, een beeldhouwer, die duidelijk heel anders leeft dan ‘gewone’ mensen.

Alles wordt intensiever beleefd. De relatie met Olga is dan ook een gevoelsrelatie. Voor hem bestaat de hele wereld eigenlijk uit hem en Olga. Het maken van kunstwerken is feitelijk bijzaak. Materiële zaken tellen niet voor hem en die doen hem uiteindelijk de das om.

Erik kan zijn verlies (van Olga) maar niet begrijpen. Het hele boek is feitelijk een vragen naar waarom? En hoe? Begrip bij anderen vindt hij niet. De schuld legt hij bij zijn schoonmoeder, waarmee hij vanaf het begin een haat-relatie heeft. De bijpersonen in het verhaal zijn: Olga, de (ex-)vriendin van Erik.

  • Zij is bang voor zwangerschap en houdt daarom niet van kinderen;
  • Wel houdt ze erg van dieren;
  • Ze is erg praktisch, wat blijkt uit het verdienen van geld, nodig voor het dagelijks levensonderhoud;
  • Ze laat zich erg vertroetelen door Erik die grote invloed op haar heeft;

Uiteindelijk zijn het tekort aan welvaart en de invloed van haar moeder de oorzaken tot de scheiding tussen haar en Erik. Olga’s moeder is voor Erik de boze heks. Ze is heel berekenend en ze is haar man om welvaartsredenen getrouwd. Rouwen om zijn sterven is zij zeker niet.

Echt geluk kent ze niet. Olga’s vader is een sympathieke en komische man die het goed met Erik kan vinden, maar hij heeft weinig invloed op de relatie tussen zijn dochter en Erik. Titel, ondertitel en motto Titel: Op een van de laatste bladzijden van het boek, heeft Olga een hersentumor en ligt ze na een operatie in het ziekenhuis.

Ze is bang dat haar tanden uitvallen en wil daarom alleen maar Turks fruit eten en vraagt daarom tijdens een bezoekuur aan Erik om een zak Turks fruit te halen. Turks fruit is verrotting veroorzakend snoepgoed; dat komt overeen met het bederf van hun liefde.

  1. Een hersentumor kan je gedrag beïnvloeden, dus Erik denkt dat dat eventueel een oorzaak kan zijn voor hun breking, die achteraf eigenlijk niet nodig bleek te zijn;
  2. Motto: Het fragment met de discussie tussen Rastapopoulos en Carreidas, uit ‘De avonturen van Kuifje: vlucht 714’, gaat eigenlijk over een zinloze discussie tussen twee eenzame figuren, die allebei voor hun gelijk gaan;
See also:  Hoe Lang Is Brood Houdbaar In De Koelkast?

Omdat ook zij eenzame figuren zijn is voor hen het gelijk hebben van grote waarde. Het heeft een parallel met het tweede deel van het boek, waarin de zinloze gesprekken tussen Erik en Olga plaatsvinden. Persoonlijke beoordeling Onderwerp: Het onderwerp, de relatie tussen Erik en Olga, spreekt mij niet zo erg aan.

Maar het boek vond ik toch leuk, omdat Jan Wolkers het verhaal op een leuke manier heeft geschreven. Het is een onderwerp dat 25 jaar geleden, toen het boek geschreven werd, de mens ook al bezig hield en dat is nu nog zo.

Het is dus een onderwerp dat altijd blijft. De gebeurtenissen: De nadruk ligt meer op de gevoelens van de personages en niet zo zeer op de gebeurtenissen in het verhaal. Dat ook waarschijnlijk doordat het verhaal door een ik-figuur wordt verteld. Het verhaal bevat veel gebeurtenissen, dat komt gewoon omdat bijna een heel leven verteld wordt.

Er komen veel dramatische gebeurtenissen in voor, bijv. het overlijden van Olga. De gebeurtenissen komen mij vrij realistisch over. Het kan zomaar in het echt gebeuren. Personages: De personages zijn erg goed neergezet, ze zijn erg aanwezig.

Omdat je alles door de ogen van de ik-figuur ziet, is het makkelijk om zijn problemen te begrijpen. Taalgebruik: Ik vond Turks Fruit lekker snel lezen. Het taalgebruik was lekker makkelijk dus daarom las ik hem vlot uit terwijl het boek toch 214 bladzijden heeft.

Soms komen er kleine stukjes tekst voor in het Engels of Frans en dat is dan weer wat moeilijker. De bouw: Het verhaal was soms wel moeilijk te begrijpen, de ik-figuur vertelde zijn gebeurtenissen. Maar helemaal door elkaar met terugblikken.

De terugblikken waren meestal wel begrijpelijk, er werden gewoon wat dingen beter en uitgebreider uitgelegd. Er zit niet echt een lijn in het boek. Elk hoofdstuk lijkt wel een apart verhaal dat terugslaat op de titel van het hoofdstuk. Verwerkingsopdracht -Zoek een stukje tekst dat volgens jou geschikt zou zijn als motto bij het gelezen werk.

Jouw liefde, mijn liefde. Liefde is soms duidelijk, maar is ook verward, het kan je behoorlijk raken, komt uit en zit in ieders hart Het regent dan zonnestralen, het hagelt rozen, het bliksemt een vlam in je hart, de wind streelt en heelt wat minder was, en geeft je een gelukmakend gevoel, liefde is teder zwoel is heerlijk, het geeft je leven een doel.

Liefde is soms duidelijk, maar is ook ver. Ik heb dit stukje tekst gekozen omdat het over de liefde gaat. Liefde was het thema van het boek Turks Fruit. In het boek gaat het ook over de liefde die op een gegeven moment heel verward is. De liefde raakt de hoofdpersoon ook heel erg.

Want hij ligt gewoon 2 weken lang in bed als het uit is gegaan met Olga. De liefde die hij zoekt als het uit is kan hij bij niemand meer vinden. Op dat moment is de liefde heel erg ver te vinden. Verwerkingsopdracht – De verschillen tussen de film en het boek In de film begint het met de moordlustige gedachten van Erik.

In het boek begint het met een scène waarin de ik-figuur bedenkt hoe smerig hij wel niet is. De heeft maar één flashback en in het boek komen verschillende flashbacks voor, dus de film is chronologischer. In het boek lijkt de tijd dat de ik-figuur een vogel verzorgt veel langer, want die tijd wordt in het boek uitgebreid beschreven.

In de film speelt de vogel amper een rol. In het boek hebben Olga en de ik-figuur een kat, die Olga erg mist als ze is vertrokken. In de film komt er geen kat voor. In het boek wordt uitgebreid beschreven hoe de vader van Olga met zijn stoel omgaat, maar in de film zie je daar niets van.

In het boek komen er twee Amerikaanse meisje logeren bij de ik-figuur maar dat komt helemaal niet voor in de film. In het boek lijkt het net of Olga en de ik-figuur dag in dag uit seks hebben, maar dat is helemaal niet zo in de film. In het boek wordt duidelijk aangegeven dat Olga eigenlijk een beetje bang is voor kinderen, maar dat komt niet voor in de film. Verwerkingsopdracht

Argument: Recensie:
Structurele argumenten —-
Realistische argumenten Ik ga niet nog die het loodje legt.
Vernieuwingsargumenten —-
Morele argumenten —-
Emotivistische argumenten Als zodanig drakerige schoonmoeder.
Intentionele argumenten Niemand riskeert te zijn een schoonmoeder.
Stilistische argumenten Dat hij zijn materiaal zichtbaar frustreert.
Eindoordeel

Bron Vrij Nederland Publicatiedatum 20-12-1969 Recensent Fons Sarneel Recensietitel Van de verstikkende vader naar de gruwelijke schoonmoeder: Turks fruit van Wolkers, een liefdesgeschiedenis die dreigt scheef te zakken Turks Fruit, de nieuwe roman van Jan Wolkers (Meulenhoff, Amsterdam) is een boek dat er bij tweede lezing een beetje beter komt uit te zien dan een op het eerste gezicht, maar dat wil nog helemaal niet zeggen dat er hier sprake is van een meesterwerk. Niemand riskeert zoveel meligheid als een romanschrijver die zijn stofbij voorkeur aan familiale toestanden ontleent, en de kleine variatie die Wolkers zich ditmaal permitteert, helpt daaraan geen moedertje lief: juist bij tweede lezing blijkt die meligheid erger te zijn dan men eerst had gedacht.

In het boek raakt Olga zwanger, in de film niet. In de film neemt Erik de pruik van Olga mee als ze is gestorven en Iaat hem achter bij het vuilnis. In het boek houdt Olga de pruik op in de kist, want zo zou het zijn, volgens de ik-figuur, als ze het zelf zou hebben gewild.

De bedoelde variatie bestaat hoofdzakelijk hierin dat de grote vijand niet meer een vader is maar een moeder, om precies te zijn een schoonmoeder. Ik ga niet nog eens uit de doeken doen dat vaders bij Wolkers figuren zijn die verstikkend of steriliserend inwerken op het jongere leven Ook als hij er aardig tegen doet, zoals in Terug naar Oegstgeest zijn ze een schoolvoorbeeld van wat René Gysen in Komma eens ooit heeft onderscheiden als rechts: autoritair, conservatief, reactionair, levenverpletterend, aarts-vaderlijk.

  • De tragedie of, voor wie het graag koel houdt, de vergissing in haast alle romans en verhalen van Wolkers is dan dat het eigenlijk de vader had moeten zijn die doodgaat, maar dat het in de stompzinnige realiteit nu eenmaal de oudere broer is (met zijn gebalde vuist) die het loodje legt;

Identificeert men daartegenover, met Gijsen, links met moederlijk, d. levengevend, leven vooruit helpend, dan blijft het verwonderlijk dat juist moeders in dit werk altijd zo’n mistige indruk maken, alsof het bij voorbaat vaststaat dat hun bestaan vergeefs is naast zoveel zwart en compact vaderschap.

  1. Wie zich uit Kort Amerikaans herinnert hoe mistroostig het goede mens met haar pannetje erwtensoep door Leiden dwaalt, zal wel begrijpen wat ik bedoel als ik zeg dat althans dit links bij Wolkers door en door vermiezerd is, of was;

Interessant is daarbij het incidentele optreden van een zusje, meestal een pesterige meid, solidair met de vader, haar broer kleinerend waar ze maar kan. Er zijn ook wel een paar verhalen te vinden waarin de wraak zich keert tegen haar, en dan niet tegen de vader zoals gewoonlijk.

  1. Het Tillenbeest, het eerste verhaal uit de eerste bundel van Wolkers, is er meteen al een goede illustratie van, hoe zij daarbij door de schrijver vergelijkt wordt, en ook hoe daarbij het puur familiale aspect verbleekt;

Uit die hoek komt de afschuwelijke schoonmoeder waar Turks Fruit het nu ineens van moet hebben. Verwijder dit monster uit de roman en wat overblijft is een scheefgezakte liefdesgeschiedenis die veel te droevig eindigt om zo kwaad te mogen beginnen. Uit de meest moedwillige Cremer effecten van het begin zakt die geschiedenis dan weg naar de sentimentaliteit van het melodrama.

Een academie-student leeft een aantal jaren ‘beestachtig gelukkig’, zoals een getuige het uitdrukt, met het rossige meisje Olga, maar hij raakt haar kwijt aan anderen, en als hij haar terugvindt raakt hij haar nogmaals kwijt, maar nu aan de dood, want ze sterft aan een tumor in de hersenen.

Dat is op zichzelf een roerend verhaal, zoals het (in het nette natuurlijk) geschreven kon zijn door Marie Koenen, die immers voldoende sentiment kon produceren om het volstrekt willekeurige van zo’n verloop aan het kritieke oog te onttrekken. Ook Wolkers doet hier en daar wel een beetje nodeloos dik, verwonderlijk overigens bij iemand die indertijd zo zuiver en trefzeker, zo achteloos bijna, begonnen is als hij, maar vals sentiment is toch zeker niet zijn voornaamste middel geweest.

De futiliteit van het gebeuren heeft hij verlegd naar de zwarte figuur op de achtergrond, de boze vrouw die eerst haar man met wellust naar de andere wereld helpt en het vervolgens niet laten kan, haar moordende activiteit te richten op het jonge geluk.

Wolkers verzuimt niet, zelf de aandacht van zijn lezers te richten op iets onwerkelijks in haar, waardoor ze In verschijning uit ‘n sprookje lijkt; meer stiefmoeder dan moeder of schoonmama, en ‘t is niet helemaal in evenwicht daarmee als hij anderzijds alles doet wat hij kan om toch haar realiteit geloofwaardig te maken, waarbij hij soms z’n toevlucht neemt tot de karikatuur, alsof hij er zelf ook niet zo erg in gelooft.

Hij heeft het niet gemakkelijk met haar gehad, dat blijkt wel bij een tweede lezing, als de diepere bedoelingen die hij met haar heeft, al een beetje duidelijk zijn. Kinderwagen Het komt erop neer dat ze met haar lelijk karakter en haar beschamende relaties de ziekte incameert die het bestaan, en niet alleen dat van haar dochter, daarvoor is ze te duidelijk voorgesteld als abjecte zakenvrouw, in de kiem heeft aangetast.

Als haar dochter uiteindelijk sterft, gebeurt er dus meer: het vat niet alleen de particuliere levensloop samen, maar evengoed de gang van het universele bestaan. De krachttoer van het boek, zeg maar gerust de geforceerdheid, zit hierin dat al dat lelijks uiteindelijk gedragen moet worden door het stiefmoederlijk monster met haar ene,aan de kanker geofferde borst.

  • Hoofdstuk V zegt dat al definitief:’En dan zie ik dat het die kankerborst is vol verrotting en gif die ze mijn lieveling tussen de lippen stoot;
  • ‘ Dat is dan nog maat het begin van de lange geschiedenis van toenemend bederf en verval in Olga, zonder reserve beschreven in zijn lichamelijke uitingen, maar met dezelfde onbarmhartigheid in zijn psychologische verschijnselen;

Dat de schoonmoeder daarbij het tegendeel is van het links-moederlijke, en dat ze in werkelijkheid de reprise is van, maar nu in het afzichtelijke, het geperverteerde, van wat tot nog toe was voorgesteld als vaderlijk, blijkt nog het allermeest uit Olga’s pathogische angst voor zwangerschap, haar al van jongs af door haar moeder ingeprent met de suggestie dat een zuigeling een moeder de borst af-eet.

En dat leidt dan weer tot scenes met een kinderwagen (nota bene een geschenk, en praktisch het enige, van haar moeder, die er ook niets mee beginnen kan)waarin Olga de gipsen geesteskinderen van haar academie-student naar de grachten zeult, heel vermakelijk op zichzelf, maar in het grote verband nogal akelig, vooral voor w1e in de tweede helft van het boek de eilende moet aanzien met die eierstokken, toch al zoiets genants om bij een vrouw aan te denken.

See also:  Hoe Groot Is Een Brood?

Die scherpe concretisering van alles in Olga wordt nog benauwender door ft verhaal van drie achtereenvolgende beelden van haar. Er is er een met een kind en dan lijkt het wel ofheel haar houding erop gericht is dit kind terug te stoten in de grond. Er is er vervolgens een zonder kind, een vrije plastiek met een opening waarin precies een kind zou hebben gepast.

Ten slotte is er een met een kat, en plotseling verschijnt een gebaar alsofze ‘een liefkindje in haar armen heeft’. Vergeefsheid is in die reeks samen met de verschijning van niet-gerealiseerde mogelijkheid, en allebei hebben ze betrekking op vergeefsheid van niet-gerealiseerd leven, kennelijk niet alleen van Olga, die in het boek als ‘rooie duivelin’ verschijnt, om het te verlaten met de artificiële tooi van een rode pruik, het enige protest dat nog mogelijk is tegen de dood, voorzover het natuurlijk niet het boek zelf is.

Als zodanig respecteer ik Turks Fruit, maar het gebaar is dit keer niet vrijgebleven van geforceerdheid. Dat zit hem voornamelijk in de vervelende figuur van de drakerige schoonmoeder. Misschien dat Wolkers het zelf ook wel zo heeft aangevoeld, want als tegenmaatregel zie ik hem, in scherpe tegenstelling tot zijn concentrerende manier van doen in Horrible Tango, zijn best doen zijn relaas weer open te werken door toevoeging van allerlei details in gevaarlijk losse verbinding met de centrale machinerie.

Het zijn voornamelijk uitbreidingen van dierlijke aard, een hele cataloog van bergeenden, katten en zelfs een muis met een trauma, die iedereen natuurlijk allang bij Wolkers had verwacht- Niemand komt bedrogen uit, en zeker komt er niemand iets tekort, maar de verrassing is er wel een beetje af, nu het er iet zo dwingend meer uitziet (vergelijk nog maar eens Dominee met strooien hoed)en het, misschien daardoor juist, gemakkelijk een indruk maakt van overdaad, soms van overbodigheid.

Dat hij zijn materiaal handig weet te spreiden, dat hij mooie rijmpjes verbergt (de brakende hond in hfdst. VII en de brakende beeldhouwer in hfdst. XII, in analoge situaties, het is maar een voorbeeld), dat hij diezelfde rijmen ook onopvallend aanbrengt in de geschiedenis van het concrete verval (de dodenwake bijvoorbeeld, hfdst.

IV), dat hij zelfs zeer geslaagde grapjes waagt en daarmee wat opruiming maakt onder de compactheid in het centrum van het boek, het helpt toch eigenlijk niet aan de fundamentele onevenredigheid die Turks Fruit zichtbaar frustreert.

Geen moedertjelief.

Is Turks Fruit een goed boek?

Turks Fruit, om de titel maar meteen te verklaren. Wanneer Olga net geopereerd is aan haar hersentumor is ze bang dat haar tanden eruit vallen. Daarom vraag ze Erik (de ik-persoon in het verhaal) om een zak Turks fruit voor haar mee te nemen. Een tijd geleden heb ik de film gekeken met daarin Rutger Hauer en Monique van de Ven.

  1. Ik was dus ook razend benieuwd om dit boek te lezen;
  2. Ik heb eerder boeken van Jan Wolkers gelezen, waaronder Zomerhitte;
  3. Over het algemeen vond ik het boek niet erg interessant;
  4. Ik had de film al gezien en vond het boek net zo weinig diepgang hebben;

Dit betekend niet dat ik het een slecht boek vond. De nadruk in het verhaal ligt heel erg op de gevoelens en de gedachtes van de hoofdpersonen en niet zo zeer op de gebeurtenissen. Toch gebeurt er heel veel in het verhaal. Het overlijden van Olga en haar vader, mishandeling van Olga op het toilet, de echtscheiding die hier op volgt enz.

Ik kan mezelf erg goed in de schrijfstijl van Jan Wolkers vinden. Zijn taalgebruik is natuurlijk (en zeker voor die tijd) zeer vulgair en plat. Zinnen als: ,,Schijt! Godverdomme, schijt! Ik lik de schijt van je reet!” zijn heftige zinnen.

En toch pakt mij dit. Dat je zoveel van iemand kan houden, dat je er feitelijk alles voor over hebt. Olga is alles voor Erik. Dat vind ik zo prachtig. Zeker wanneer hij zich op een gegeven moment vergrijpt aan alle vrouwen om hem heen en hij ze maar blijft vergelijken met Olga.

  1. Buiten Olga om heeft hij nooit een vaste relatie gehad;
  2. Ik denk dat Wolkers expres heeft gekozen om het boek in de ik-persoon te schrijven;
  3. Hierdoor wordt Olga de belangrijkste persoon in het boek, en dus ook voor jou;

Net als de hoofdpersoon in het verhaal. Wat ik ook een zeer interessant persoon vind in het boek is de moeder van Olga. Zij wordt in het boek ‘de heks’ genoemd. Het kwaad achter alles. Ze gaat vreemd met haar klanten, maar doet zich thuis voor als de perfecte huisvrouw.

Daarnaast vermoord ze ongeveer haar man door hem alleen maar vet te laten eten, terwijl hij op dieet moet. Wanneer hij dood gaat, laat ze weinig tot geen emoties zien. Omdat Olga in een welgestelde familie zit, heeft haar moeder ook enorme moeite met het feit dat ze voor een kunstenaar is gevallen.

Ze probeert, door haar relatie met de kunstenaar Erik dwars te zitten, haar dochter een beter leven te geven. Ik vond de zinnen in het boek eigenlijk vrij lang. Hierdoor werd het verhaal wat lastiger om te volgen. Verder zaten er weinig dialogen in het verhaal.

  1. En ookal liep het verhaal niet chronologisch, toch vond ik dat die keuze ervoor zorgde dat het realistischer werd;
  2. In je hoofd heb je namelijk continu flashbacks;
  3. Ergens vind ik het jammer dat dit verhaal een erotische roman is;

Het verhaal zelf is namelijk al mooi genoeg. De details zijn af en toe zo overdreven uitgewerkt, dat er weinig aan de verbeelding overblijft. Ik vind dit een heel leerzaam boek. Dit is geschreven in de jaren ’65 en toen was net de seksuele revolutie aan de gang.

Ik denk dat o. dit boek daar ook een steentje aan bij heeft gedragen. Zelf miste ik de spanning. Want de gebeurtenissen waren gewoonweg niet spannend. Misschien omdat ik al wist hoe het ging aflopen en wat er allemaal zou gebeuren.

In het begin is het boek niet veel aan. Later wordt dit wel veel mooier. De seksscènes maken het verhaal veel levendiger, dat wel. Ik geef het boek een 8. Ik geloof best dat dit boek een grote hit was. En al helemaal voor de tijd dat dit boek uitgegeven werd. Het is niet spannend, maar wel realistisch.

En ik denk dat daar de kracht van het boek ligt. Net als het moraal; Echte liefde overwint alles. Al overwint Olga op het einde niet haar ziekte. Door het feit dat er wordt vastgesteld dat ze een hersentumor heeft, wordt het ook duidelijk waarom ze ineens als een blad aan de boom omsloeg.

Ze hield al die tijd wel van Erik en op het einde beseffen ze dat gelukkig ook beide. Prachtig.

Wie is de ik persoon in Turks Fruit?

Turks fruit
Auteur(s) Jan Wolkers
Kaftontwerper Jan Vermeulen
Land Nederland
Taal Nederlands
Genre Autobiografische roman / Romantiek
Uitgever Meulenhoff
Uitgegeven 1969
Pagina’s 214
ISBN-code 90 290 7703 4
Verfilming Turks fruit (1973)
Portaal     Literatuur

Turks fruit is een liefdesroman van Jan Wolkers uit 1969. Centraal in het verhaal staan de relatie van de hoofdpersoon (een beeldhouwer die als naamloze ik-verteller optreedt) met zijn uit Alkmaar afkomstige vrouw Olga en de invloed die zij op hem heeft en heeft gehad. De roman is opgedragen aan Olga Stabulas.

Hoeveel bladzijden heeft het boek Turks Fruit?

Uitgever Meulenhoff, Amsterdam 1990, 38e druk Uiterlijke beschrijving Turks Fruit heeft in 214 pagina’s. Het boek telt 19 hoofdstukken. De naam van de hoofdstukken zijn afgeleid uit de tekst. Bijvoorbeeld hoofdstuk 3, ‘Een bontjas in het bleu’, de ik-figuur geeft Olga een blauwe bontjas.

  • Het boek is opgedragen aan Olga Stabulas;
  • Op bladzijde 7 staat nog een stukje uit ‘De avonturen van Kuifje’ vlucht 714;
  • Een gesprek tussen Rastapopoulos en Carreidas over wie de allergrootste naarling is Samenvatting Het boek gaat over de ik-figuur en de relatie met zijn vrouw Olga;

Olga heeft hem verlaten nadat zij samengewoond hebben en getrouwd zijn geweest. Hij blikt terug op de hoogtepunten van hun relatie. Het verhaal is dus niet chronologisch verteld. Het begint met de ontmoeting en eindigt met het afscheid. Ook beschrijft hij wat er in Olga’s leven nog meer gebeurd.

Ze trouwt tweemaal met een andere man, maar die huwelijken worden alle twee verbroken. In de eerste hoofdstukken van het boek beschrijft de ik-figuur de ontmoeting met Olga. Als hij staat te liften langs de snelweg en Olga hem mee neemt.

Zij bedrijven in haar auto voor het eerst de liefde met elkaar. De ik-figuur vertelt hoe het leven bij Olga thuis was. Haar vader die vaak in zijn neus zat te peuteren en van het opgedroogde snot draaide hij bolletjes om ze vervolgens onder zijn stoel te plakken.

  • Haar vader vertelde ook altijd dezelfde mop, van die twee jongens die naar Parijs gingen, die gingen niet;
  • Olga’s moeder die de ik-figuur nooit heeft gemogen, die altijd vreemdging met klanten en vrienden, maar thuis de goede huisvrouw uithing;

Ook worden de hoogtepunten nauwkeurig beschreven wanneer zij op seksueel gebied bezig zijn. Of de geweldige vakantie op Ameland. De vele keren dat Olga model staat, en hun bijna niets kostende trouwdag, wanneer Olga achter op de fiets moet om naar het stadhuis te komen.

Er wordt langzaam naar een hoogtepunt (climax) toegewerkt. Als Olga tijdens een zakendiner zit te flirten met een zakenrelatie. De ik-figuur weet niet wat hij moet doen. Opstaan en weglopen of blijven zitten? Dan wordt hij er zo misselijk van dat hij de tafel onder kotst.

Olga neemt dit niet en trekt weer bij haar moeder in, die eindelijk haar zin heeft dat ze uit elkaar zijn. Niet kort daarna volgt een echtscheiding. Nadat Olga hem verlaten heeft loopt de spanning weer af. Het verhaal gaat verder met het leven van de ik-figuur en soms wat fragmenten uit Olga’s leven.

  • De ik-figuur vergooit zich aan alle meisjes die hij tegen komt;
  • Maar hij blijft ze altijd vergelijken met Olga;
  • En niemand komt volgens hem ook maar iets in de buurt;
  • Ze zien elkaar alleen bij toeval soms in de stad, maar alleen nutteloze gesprekken volgen;

Elke keer als ze elkaar weer ontmoeten voelt de ik-figuur zich weer enkele dagen heel eenzaam. Olga was alles voor hem. In het laatste gedeelte van het boek komt Olga terug uit de Arabische golf, waar zij met haar derde echtgenoot jaren heeft doorgebracht.

Als Olga terug in Nederland is word het huwelijk verbroken. Olga heeft regelmatig last van hoofdpijn en is vaak moe. Dan belt op een dag haar moeder op naar de ik-figuur om de situatie uit te leggen. Olga had een hersentumor zo groot als een stuk toiletzeep.

Ze moest een hersenoperatie ondergaan. De doktoren hadden alles weggehaald behalve de wortels, die zaten te diep. Olga was ongeneeslijk ziek. Door de vele bestralingen die Olga moest ondergaan verloor zij haar haar. De ik-figuur komt elke dag langs en ziet Olga aftakelen.

  1. Op het laatst ziet ze bijna niets meer, toch blijft hij haar bloemen geven en op een dag koopt hij voor haar een rode pruik;
  2. Het enige wat Olga durfde te eten met haar loszittende tanden was turks fruit (tevens ook titelverklaring);
See also:  Welke Supermarkt Heeft Het Beste Vlees?

Olga sterft op een vroege voorjaarsavond. De dokter vraagt of Olga de pruik moet houden. De ik-figuur antwoordde met:,,Ja, zo had ze het zelf gewild. ” Het onderwerp Het onderwerp, de relatie tussen de ik-figuur en Olga, spreekt mij niet zo erg aan. Maar het boek vond ik toch leuk, omdat Jan Wolkers het verhaal op een leuke manier heeft geschreven.

Het is een onderwerp dat 25 jaar geleden, toen het boek geschreven werd, de mens ook al bezig hield en dat is nu nog zo. Het is dus een onderwerp dat altijd blijft. De gebeurtenissen De nadruk ligt meer op de gevoelens van de personages en niet zo zeer op de gebeurtenissen in het verhaal.

Dat ook waarschijnlijk doordat het verhaal door een ik-figuur wordt verteld. Het verhaal bevat veel gebeurtenissen, dat komt gewoon omdat bijna een heel leven verteld wordt. Er komen veel dramatische gebeurtenissen in voor, bijv. het overlijden van Olga. De gebeurtenissen komen mij vrij realistisch over.

  1. Het kan zomaar in het echt gebeuren;
  2. De bouw Het verhaal was soms wel moeilijk te begrijpen, de ik-figuur vertelde zijn gebeurtenissen;
  3. Maar helemaal door elkaar met terugblikken;
  4. De terugblikken waren meestal wel begrijpelijk, er werden gewoon wat dingen beter en uitgebreider uitgelegd;

Er zit niet echt een lijn in het boek. Elk hoofdstuk lijkt wel een apart verhaal dat terugslaat op de titel van het hoofdstuk. De personages Doordat het verhaal door een ik-figuur is verteld kan je je goed inleven in het verhaal. Je kon je daardoor ook gemakkelijk verplaatsen in de problemen van de ik-figuur.

  1. Het taalgebruik Ik vond Turks Fruit lekker snel lezen;
  2. Het taalgebruik was lekker makkelijk dus daarom las ik hem vlot uit terwijl het boek toch 214 bladzijden heeft;
  3. Soms komen er kleine stukjes tekst voor in het Engels of Frans en dat is dan weer wat moeilijker;

Titelverklaring De titelverklaring werd al in de samenvatting genoemd. Dus Turks Fruit is het fruit dat zij alleen nog maar durfde te eten met haar loszittende tanden. Motto Op bladzijde 7 staat nog een stukje uit ‘De avonturen van Kuifje’ vlucht 714. Een gesprek tussen Rastapopoulos en Carreidas over wie de allergrootste naarling is Genre Turks Fruit is een liefdesroman.

De liefde van de ik-figuur, je ziet alles door zijn ogen, Olga is het voornaamste onderwerp waar het boek om draait. Thema Het thema van dit boek is liefde, de relatie tussen de ik-figuur en Olga. Het hele boek gaat daarover, het is het centrale probleem in het boek.

Idee Het werk van Jan Wolkers is geschreven met het idee dat het leven de dood met zich meedraagt; maar de mens verzet zich juist tegen de dood door heftig en intensief te leven. Dat heeft gevolgen voor de normen en waarden die je bij Wolkers aantreft. Al deze aspecten komen in het boek Turks Fruit voor.

  • Motieven Een motief is eenzaamheid, als Olga de ik-figuur verlaat;
  • Ook een motief is verdriet;
  • Deze twee motieven leiden samen weer tot het thema liefde;
  • Thematiek De liefde maar ook veel verdriet;
  • De ik-figuur was zo verliefd en hield zoveel van Olga dat hij ook intens verdriet had toen zij hem verliet;

Hij sloeg alles in het atelier aan gort en komt dagen zijn bed niet uit. Hij was verslagen. Hij heeft noot meer ‘echt’ van een vrouw gehouden. Olga bleef voor altijd bij hem in zijn gedachte. Steeds als hij een meisje ontmoet, wat geregeld voorkwam, vergeleek hij de meisjes met Olga.

Maar geen enkel meisje is wat hij wil, alles doet hem denken aan Olga. Volgorde van de gebeurtenissen Het verhaal is niet chronologisch verteld, omdat het met veel terugblikken geschreven is. Samenhang Ik kon geen samenhang vinden in het boek.

Verhaallijn Het verhaal is opgebouwd rond één verhaallijn namelijk, de relatie tussen de ik-figuur en Olga. Het komt gewoon in elke scene voor. Spanning Er is sprake van korte spanningsbogen maar soms ook wel een paar lange spanningsbogen. Deze lange spanningsbogen zijn veroorzaakt door flashbacks zodat het langer duurt voordat je antwoord krijgt op bepaalde vragen.

Maar dit zorgt er wel weer voor dat de lezer nieuwsgieriger wordt. En in de flashbacks zit ook nog nuttige informatie, die je kunt gebruiken voor het oplossen van vragen. Omdat er vrij veel spanningsbogen zijn bevat het minder heftige climaxmomenten.

Begin en einde van een verhaal Het verhaal begint met de ontmoeting van Olga en eindigt met het afscheid van haar. Het motorisch moment van dit boek is als de ik-figuur gaat liften. Olga pikt hem op en zo begint eigenlijk hun relatie en daar gaat het hele verhaal over.

  • Personages De hoofdpersoon is de ik-figuur;
  • Hij is een kunstenaar en beeldhouwer;
  • Hij heeft een relatie met Olga met wie hij ook getrouwd is;
  • Deze relatie is ook zeer diepgaand;
  • Als Olga hem verlaat weet hij niet meer wat hij moet doen, hij is radeloos;

De vraag die hem door het boek bezig houdt is waarom. Waarom heeft Olga hem verlaten. Hij geeft zijn schoonmoeder de schuld, met wie hij een haat-relatie heeft. De ik-figuur is een vrij eenzaam persoon. Olga. Het boek draait de hele tijd om haar. Olga is een vrouw met rode haren en volgens de ik-figuur heeft ze een droomlichaam.

Zij heeft een relatie met de ik-figuur gehad en daarna nog twee relaties. Olga is op een zeer jonge leeftijd gestorven aan een hersentumor. De moeder van Olga. Zij is een beetje ongevoelig. Als haar man overlijdt toont zij geen enkele emotie.

Doet al zijn bezittingen weg en leeft vrolijk verder. Zij heeft borstkanker gehad vandaar dat zij maar één borst heeft. Tegen Olga zij ze vroeger dat Olga zo hard had gezogen bij de borstvoeding, dat de borst nu helemaal leeg was. Olga heeft dat verhaal lang gelooft.

  1. De vader van Olga;
  2. Een man die zich eenzaam voelt;
  3. Hij kan niet veel meer;
  4. Olga’s vader moet eigenlijk op dieet maar niemand houdt zich daar aan;
  5. Dat wordt later ook zijn dood;
  6. Periode waarin het verhaal zich afspeelt Het speelt zich waarschijnlijk af in de jaren zestig;

Dat kan je afleiden van de messen uit de Tweede Wereldoorlog die als relatiegeschenk dienen. Verhaal tijd Vanaf de ontmoeting tot het afscheid zitten enkele jaren. Olga trouwt in totaal driemaal, deze drie huwelijken worden ook weer verbroken. Olga is niet erg oud geworden, dus meer als 15 jaar zal de verhaaltijd niet zijn.

Verteltijd Het boek heeft 214 pagina’s en uitgaande van een gemiddelde tijd van 40 pagina’s per uur is de verteltijd ongeveer 5 ½ uur. De verhouding tussen verteltijd en verhaaltijd De verteltijd is korter dan de verhaaltijd.

De schrijver vertelt het hele verhaal samenvattend (panoramisch). De tijd verloopt heel snel. Tijdsvolgorde Het verhaal wordt niet-chronologisch verteld. Er zitten heel veel terugblikken in het verhaal. De effecten van sommige terugblikken zijn soms een beetje onduidelijk ze zitten door het hele boek verspreid.

De andere terugblikken zijn makkelijk en hulpvol omdat je nu weet wat er in de overgeslagen stukken in details is gebeurd. Tijdsperspectief De ik-figuur weet net zo min als de lezer hoe het afloopt. Hij beleeft mee wat er gebeurt.

Dat heet vision avec. De ik-figuur kan je daardoor ook een belevend-ik noemen. Perspectief en vertelsituatie Het verhaal is verteld in de ik-vertelsituatie, want je ziet het verhaal gewoon door zijn ogen. Je kan doordat je het verhaal door zijn ogen ziet, je goed inleven in het verhaal.

Ruimte De plaats waar de meeste gebeurtenissen zich afspelen is in Amsterdam, in het atelier tevens woonruimte. Daar bedrijft hij met veel meisjes, maar met name Olga, de liefde. Daar staat Olga vaak model en maakt hij veel beelden van haar.

Daar verwerkt hij ook zijn verdriet, hij beleeft er goede en slechte tijden. Ook in Alkmaar speelt het verhaal zich soms af, daar woont Olga en daar is de winkel van haar vader “Hermes”. Taalgebruik en stijl Het taalgebruik in Turks Fruit is vrij makkelijk, dit komt voornamelijk door de weinig moeilijke woorden, de makkelijke zinnen en de weinige dialogen die gevoerd worden.

Het is een soort spreektaal. Je leest het boek makkelijk en snel uit, wat voor mensen die niet van lezen houden een groot voordeel is. Achtergronden van de schrijver Jan Wolkers is geboren op 26 oktober van het jaar 1925 in Oegstgeest.

Hij was de derde in het gezin van elf kinderen. Zijn vader had in de jaren voor de oorlog een kruidenierswinkeltje. Dagelijks wordt er in het gezin uit de bijbel gelezen. Dit verklaart de grote bijbelkennis waarvan veel van zijn boeken getuigen. Als hij een jaar oud is krijgt hij bronchitis waarbij als therapie van stoombaden gebruikt wordt gemaakt.

  • Bij één van de behandelingen loopt hij een verbranding op, een blijvend litteken op zijn slaap;
  • Ook loopt hij astma op;
  • Wolkers was niet één van de makkelijkste thuis, hij was snel zenuwachtig en had last van astma;

Hij was een gevoelig persoon. Na de lagere school volgt hij de mulo die hij om een onbekende reden nooit heeft afgemaakt. In die tijd volgen ook verschillende baantjes. Dierenverzorger op het Fysiologisch Laboratorium. Tuinman op een landgoed. Wolkers heeft ook op het distributiekantoor gewerkt en in de conservenfabriek.

  1. Hij schrijft zichzelf in voor de Leidse schilderacademie ‘Ars Aemula Naturae’;
  2. In deze tijd, de Tweede Wereldoorlog, sterft ook één van zijn broers;
  3. In het jaar 1947 trouwt hij voor het eerst, maar als hij in 1957 een beurs van de Franse regering krijgt en hij naar Parijs gaat om te werken wordt het huwelijk verbroken;

Op 10 november van het jaar 1958 hertrouwt hij. Zijn litteraire debuut was in november 1958, dat verscheen in’t Podium. In 1961 verscheen zijn tweede verhaal ‘Het Tillenbeest’ opgenomen in ‘sepatina’s petticaat’. In 1963 werd hij voor dat verhaal onderscheiden met de literaire prijs van de stad Amsterdam, uit protest tegen het optreden van de politie stuurt hij het geld terug.

  1. Het aantal boeken dat Wolkers heeft verkocht, inclusief de vertalingen in het Engels, Duits en Zweeds zal dat aantal boven de twee miljoen liggen;
  2. (Het precieze aantal is niet bekend);
  3. Overige Informatie Turks Fruit als film;

Één van de meest succesvolle Nederlandse films allertijden viert dit jaar, 1997, haar 25ste verjaardag. e hoofdrolspelers zijn: Monique van de Ven, die Olga vertolkt en Rutger Hauer, die de rol van de ik-figuur speelt. De regie is van Paul Verhoeven. De film wijkt natuurlijk wel iets af van het boek maar dat is meestal het geval als een boek verfilmd wordt.

  1. De seks-scenes zijn wel hetzelfde gebleven;
  2. Vaak werden er kleine dingetjes weggelaten;
  3. Bijvoorbeeld de muis waar Olga voor zorgde en de andere twee echtgenotes spelen nauwelijks een rol;
  4. Turks Fruit is een film die iedereen een keer gezien moet hebben, het wordt een soort klassieker;

Bronvermelding Jan Wolkers in “grote ontmoetingen” van Ed Popelier. Internet voor informatie over Jan Wolkers. De film “Turks Fruit”.